Ruim een jaar geleden ontmoette ik Meike Obdeijn. Zij vertelde haar verhaal tijdens een sessie van Gave Dingen Doen, een initiatief van Bas en Bela. Haar ervaringen grepen mij direct aan. Tijdens haar presentatie vertelde ze over haar noodlottige ongeval en hoe zij haar passie voor rolstoeltennis had ontdekt. Haar intenties waren even duidelijk als ambitieus; in 2016 naar de Paralympische spelen.

De weg naar zo’n evenement vereist committent en helaas ook een behoorlijke som geld. Meike kwam deze avond vooral vragen hoe ze het best sponsoren kon werven en hoe zij deze kan belonen. Samen met Martijn schreven we een conceptplan voor haar sponsoring. Natuurlijk konden wij niet achterblijven en zowel Martijn als ikzelf doneerden naast onze tijd een financiële bijdrage. Inmiddels is Meike hard op weg om haar doelstellingen te bereiken en ook haar presentatie is enorm verbeterd. Deze week stond ze op TEDxYouth met haar verhaal. Het geeft mij een waanzinnig gevoel om te zien hoe ver ze is gekomen!

 

 

Ze vertelt zelf op haar site:

Ik ben Meike Obdeijn. Op 12 april 2010 is mijn linker been geamputeerd. Ik heb mij zelf ten doel gesteld om met rolstoeltennis in 2016 naar de Paralympische spelen te gaan in Rio de Janeiro!

Ik ben altijd sportief geweest en heb van mijn 5e tot mijn 13e gehockeyd.Op mijn 14e, in november 2003, ging het mis bij gymnastiek op school en veranderde mijn leven. Ik kwam op mijn hoofd terecht na een mislukte salto. In eerste instantie leek het mee te vallen, maar toen ik een dag later naar school wilde gaan, kwam ik niet verder dan het station. Alles draaide om mij heen; ik had hoofdpijn, nekpijn, duizelingen en kon geen licht en geluid meer verdragen. Mijn toenmalige huisarts dacht aan een verkrampte spier en adviseerde een paar dagen rust en spierverslappers. Na ruim een maand, lag ik nog steeds in het donker op mijn slaapkamer, zonder enige verbetering. We verhuisden in die periode en dus kreeg ik een nieuwe huisarts, die me na het eerste consult direct doorstuurde naar het ziekenhuis. Nadat daar röntgenfoto’s waren gemaakt, werd ik doorgestuurd naar de neuroloog, omdat er een nekwervel verschoven bleek. De diagnose was een whiplash en er werd fysiotherapie voorgeschreven om de wervel weer op zijn plek te krijgen. Tijdens deze en andere onderzoeken werd ook ontdekt dat ik een aangeboren hartafwijking heb (WPW syndroom).

Lees het hele verhaal

Reactie achterlaten

Your email address will not be published.Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>